Na „This is war” możemy usłyszeć 12 krążków, powstałych przy współpracy z takimi osobistościami jak Kayne West czy Markiem Elissem - producentem współpracującym m. in. z U2, The Killers czy Depeche Mode. Dlatego też,  momentami można odebrać wrażenie jakbyśmy słuchali U2, bo część piosenek bardziej przypomina pop, a nie rock. Ale jak stwierdził wokalista grupy Jared Leto, ta płyta powstała z takim zamiarem, aby stała się klasykiem i uważam, że na tej płaszczyźnie zespół osiągnął swój cel. Jednakże słuchając poprzednich płyt 30 Seconds to Mars  na tej ostatniej brakuje mi ostrości dźwięku, głębokiej charyzmy i mocnego gitarowego brzmienia. Tutaj niestety nie usłyszymy czegoś w stylu „Bottle of One”, „Don’t save me” czy  „Revolution”. Według mnie ta kombinacja odbiega od muzyki do jakiej przywykli fani 30 Seconds to Mars i do jakiej on sam nas przyzwyczaił. Za to jest eksperymentem, który stworzył ważny i przełomowy album w twórczości grupy. Ciekawym efektem jest obecność chórków (m.in.  w „Vox populi” czy „This is war”) za które robili fani zespołu, którzy towarzyszyli muzykom śpiewając z nimi podczas występów w hollywoodzkim klubie Avalon. Nie nowością jest, że  lider grupy Jared ma niecodzienne pomysły, wiec można się po nim wszystkiego spodziewać. Z tej płyty najbardziej polecam takie utwory jak : „Hurricane”, „Night of the Hunter”, „This is war” czy „Alibi”. Co do fanów grupy jedni na pewno będą mile zaskoczeni, a inni po prostu zawiedzeni – szczególnie ci, którzy wolą utwory powstałe na dwóch poprzednich albumach zespołu.

Magdalena Bielak